صبر و بردباری  برای تمام نینجا ها عامل اساسی موفقیت محسوب می شود  در این  زمینه می توان  از  چوشین گورا  نام برد که داستانی واقعی از قتل عالیجناب کرا است  این داستان بدین ترتیب بود که بر سر  منازعه خصوصی  عالیجناب  اسانو در قصر شوگان بر روی عالیجناب کرا شمشیر  می کشد و ضربه ای به او وارد می اورد به دستور شوگان  اسانو همان شب دست به هاراگیری  می زند و در نتیجه ان چهل و هفت تن از ملازمان  سامورایی  او به رهبری اویشی  علیه عالیجناب کراکه به عقیده انان عامل  مجادله اربابشان بود  هم پیمان می شوند  تا انتقام او را بگیرند  عالیجناب  کراکه از طرف این سامورایی های  بی ارباب  احساس خطر می کند  نینجاهای خود را به مراقبت از  انها می گمارد  به منظور  بر طرف کردن سو ظن ها  اویشی و چهل وشش رزمنده دیگر در سطح شهر واطراف ان پخش می شوند و کار هایی از قبیل  نجاری مسگری  تجارت  و غیره را پیشه  خود  می سازند  و این  طور می گویند که دیگر علاقه ای به دنبال کردن جریان  ارباب گذشته خود ندارند  اویشی نیز خود به کیوتو می رود  و در انجا طی یک مراسم ساختگی به عیاشی و میگساری مشغول می شود و بسیاری از شبها را در  جویها و راه های  فاظلاب می گذارند پس از  ان نیز زن و فرزندان خود را به خاطر زنی بد کاره ترک می کند  در این حین  تنی چند  از همرزمان  اویشی با تن دادن به کارهای پستی از قبیل  اشپزی  و باغبانی در مناطق مختلف مشاغلی را در عمارت بزرگ عالیجناب  کرا  بدست می اورند   تعدادی دیگر  از نینجا ها  نیز  قبل از ان با به  راه انداختن یک اتش سوزی عمدی در کنار دیوار خارجی عمارت  بزرگ کرا  و با استفاده از هیاهوی ایجاد شده و هجوم برای خاموش کردن حریق  می توانند به داخل استحکامات کرا نفوذ کنند و خود را  به بالای مناطق استراتژی  همچون روی بامها بالای درختان و برجها برسانند و به سرعت طرحی از  راهروهای تو در توی داخل عمارت و کوچه  باغهای پر پیچ و خم ان رسم کنند  گر چه اسانو در اوریل ۱۷۰۱  دست به هاراگیری می زند  اما چهل و هفت تن مبارزان او هدف نهایی خود را دایر بر انتقام  گرفتن از کرا  باشد  تا ژانویه ۱۷۰۳ مخفی نگه می دارند  زمانی  که کرا گمان می کند  دیگر هیچ خطری از جانب انان او را تهدید  نمی کند  نینجاهای مراقب را  از تعقیب انان باز می دارد و به انجام وظایف دیگر می گمارد  در ژانویه  ۱۷۰۳  اویشی شرایط را برای عملیات نهایی که بزرگترین  انتقام در تاریخ ژاپن  است مهیا می بیند  و از کیوتو  سفری طولانی را به  ادو اغاز می کند (  ادو  در دوران فئو دالی پایتخت ژاپن بوده است )  او چهل و شش  همرزم دیگر خود  را نیز فرا می خواند  و با عالی ترین  صفوف نینجایی منتظر تغییر  مطلوب  جوی می شود  البته  انچه  از نظر  نینجا  شرایط مطلوب  جوی محسوب  می شود   همیشه  از نظر دیگران  مطلوب  به نظر نمی رسد  لذا در سی ام ژانویه  یعنی  درست بیست و یک ماه  بعد از انکه  اسانو شکم خود را می درد  اویشی تصمیم  می گیرد در شبی که اغلب افراد دشمن  بر گرد  اتش  ازدحام کرده بودند و از گرمای ان لذت می بردند  عملیات  نهایی را اغاز کند  در بیرون بوران می غرید و در ها و پنجره ها را به هم  می کوبید و سرو صدای افرادی را که بی اجازه  داخل   می شدند  در خود  خفه می کرد  و همچنین  قابلیت  بینایی را نیز تا حد صفر تنزل می داد  به کمک طوفان  شدید  برف و با استفاده از اطلاعاتی که  یاران اویشی بدست اورده بودند او به اتفاق همرزمان  صبورش  توانست بالاخره وارد عمارت کرا شود ملازمان  او را قمع  کند و خود کرا را در حالی که در گوشه ای چنبره زده بود بیابد  بر طبق   قوانین بوشی دو  انها در ابتدا به دشمن منفور خود پیشنهاد می کنند که دست به ها را گیری بزند زیرا چنین مرگی برای کرا شرافتمندانه تر از یک  اعدام ساده  بود اما واضح است که کرا شهامت دریدن  تن خود را نداشت بنابرین او را گردن زدند و دسته  جمعی طی مراسمی سرش را به قبرستانی  در معبد سنگا کوجی  ناحیه تا کانا وا  که امروز  بخشی از تو کیو است بردند و در مقابل قبر  عالیجناب  اسانو  قرار دادند  گر چه  بسیاری  از توده مردم و حتی دایمیوهای بزرگ این  انتقامجویی موفق را می ستایند و بر دباری افرادی که این نقشه  را طرح کرده و این  اعدام را به انجام  رسانده بودند  تحسین  می کنند با این وجود  قتل  عالیجناب  کرا عدول  از قوانین  سخت تو کو گا وا محسوب  می شد  و به همین جهت  به هر  چهل  و هفت مبارز دستور  هاراگیری داده شد  و انان نیز این دستور را  در نهایت متانت  و ارامش به انجام  رسانند  قبر این چهل و هفت تن در کنار   قبر اربابشان قرار می گیرد و هنوز  بسیاری از مردم  انان را به عنوان قهرمانانی بزرگ می شناسند ....